DW: Πόσο πιθανή είναι μια στρατιωτική σύρραξη Ελλάδας – Τουρκίας;

«Διαμάχη για τα νησιά του Αιγαίου: Ο Ερντογάν απειλεί την Ευρώπη με τον επόμενο πόλεμο». Αυτός είναι ο τίτλος σχολίου του ελληνικής καταγωγής αρχισυντάκτη της εφημερίδας Münchner Merkur του Μονάχου, Γιώργου Αναστασιάδη, σχετικά με τις νέες απειλές της Τουρκίας κατά της Ελλάδας για τα κυριαρχικά δικαιώματα στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Μεταξύ άλλων παρατηρεί: «Ο Ερντογάν, ο οποίος βρίσκεται υπό πίεση  εξαιτίας της σοβαρής οικονομικής κρίσης αλλά και των προεδρικών εκλογών που πλησιάζουν, μπορεί να κάνει τα πάντα προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή από τα πολιτικά προβλήματα στο εσωτερικό – ακόμη κι έναν πόλεμο ενάντια στην Ελλάδα, σύμμαχο στο ΝΑΤΟ. Ήδη καθημερινά τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη εισέρχονται στον ελληνικό εναέριο χώρο. Είναι επομένως θετικό που πλέον ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς ακούει επί τόπου τις ανησυχίες της Αθήνας. Όταν πρόκειται για την Τουρκία, Αθήνα και Βερολίνο βρίσκονται στην ίδια πλευρά. Κι αυτό διότι αναπόσπαστο μέρος των απειλών της Τουρκίας είναι ότι θα ανοίξει τις πύλες για τους μετανάστες (…) Όποιος έχει επισκεφθεί τις μεγάλες πόλεις, Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μπορεί να δει πόσο υποφέρουν από τον μεγάλο αριθμό μεταναστών που έχουν εγκλωβιστεί στη χώρα. Προκειμένου να βλάψει ακόμη περισσότερο τη γείτονα χώρα, ο Ερντογάν δεν χρειάζεται καν να ρίξει βόμβες: Οι απειλές πολέμου αρκούν για να διώξουν τους τουρίστες, από τα χρήματα των οποίων εξαρτάται έντονα η χώρα μετά την οικονομική κρίση. Και αυτή είναι μια μορφή πολέμου που απαιτεί ξεκάθαρη ευρωπαϊκή απάντηση».

Βάσιμες οι τουρκικές απειλές για πόλεμο;

Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν απειλεί ανοιχτά την Ελλάδα με πόλεμο για τα νησιά του Αιγαίου. Τι συμβαίνει, τι θέλει ο Ερντογάν και πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος στρατιωτικής σύρραξης;». Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέτει σε ανάλυσή του στο δίκτυο RND o Γκερντ Χέλερ.

Ο Γερμανός ανταποκριτής στην Αθήνα παρουσιάζει τις πρόσφατες δηλώσεις του Ταγίπ Ερντογάν για την κυριαρχία σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τις τουρκικές ασκήσεις στην περιοχή, κάνοντας αναδρομή στο ιστορικό των τουρκικών αξιώσεων. «Η σύγκρουση σιγοκαίει στην περιοχή εδώ και πολλά χρόνια. Όμως τώρα για πρώτη φορά, η Τουρκία αμφισβητεί ανοιχτά την κυριαρχία της Ελλάδας σε αυτά τα νησιά – και επιχειρεί επιδεικτικά στρατιωτικές ασκήσεις απόβασης. Ο Ψυχρός Πόλεμος στο Αιγαίο απειλεί να εξελιχθεί σε θερμό επεισόδιο».

Όπως και η Merkur έτσι και η ανάλυση στην RND, βλέπει πίσω από τις απειλές Ερντογάν εσωπολιτικούς λόγους και τις επικείμενες προεδρικές εκλογές. «Ο αρχηγός του τουρκικού κράτους θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να κερδίσει τις επερχόμενες εκλογές. Μπορεί ακόμη και να ρισκάρει έναν πόλεμο με την γειτονική Ελλάδα».

Σε άλλο σημείο επιχειρεί να αποκρυπτογραφήσει τις βλέψεις του Ερντογάν: «Δεν αποκλείεται ο Ερντογάν να θέσει σε κίνηση αποβατικά πλοία και να προσπαθήσει να κατακτήσει ένα ή περισσότερα ελληνικά νησιά, ωστόσο δεν είναι πολύ πιθανό. Πιο πιθανό είναι η Τουρκία να προσπαθήσει να υπογραμμίσει τις κυριαρχικές της διεκδικήσεις στον εναέριο χώρο πάνω από το Αιγαίο. Το κάνει άλλωστε εδώ και εβδομάδες, με ολοένα συχνότερες υπερπτήσεις πάνω από το Αιγαίο».

Κλείνοντας το δημοσίευμα αποτιμά τις εξελίξεις στο Αιγαίο και υπό το πρίσμα της Μόσχας: «Ο αρχηγός του Κρεμλίνου, Πούτιν, θα πρέπει να παρακολουθεί με ικανοποίηση τις εξελίξεις. Μια στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, μεταξύ δηλαδή νατοϊκών εταίρων, θα ήταν προς όφελός του τώρα περισσότερο από ποτέ για τον πόλεμο στην Ουκρανία».

 

Ρωσικά ΜΜΕ: Η Τουρκία θα μετατρέψει τη σύγκρουση με την Ελλάδα σε «θερμό επεισόδιο»

«Η Τουρκία διέκοψε τις διμερείς διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του Στρατηγικού διαλόγου υψηλού επιπέδου με την Ελλάδα. Έτσι, η Άγκυρα ανέβασε τους τόνους στην μέχρι τώρα «ψυχρή» σύγκρουση με την Αθήνα, όσον αφορά σε κάποια ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου, για τα οποία η Τουρκία ζητά την άμεση αποστρατιωτικοποίησή τους».

Τα παραπάνω αναφέρει άρθρο γνώμης στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας «ROSSISKAYA GAZETA» με τίτλο «Η Τουρκία θα μετατρέψει τη σύγκρουση με την Ελλάδα σε «θερμό επεισόδιο». 

Αναλυτικά το άρθρο

Στο πλαίσιο της αυξανόμενης ελληνοτουρκικής κλιμάκωσης, η μακροχρόνια εδαφική διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών-μελών του ΝΑΤΟ μπορεί ανά πάσα στιγμή να εξελιχθεί σε θερμή αναμέτρηση.

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε την αποχώρηση της Άγκυρας από το διμερή Στρατηγικό Διάλογο Υψηλού Επιπέδου με την Ελλάδα, κατηγορώντας την Αθήνα ότι δεν «έμαθε από την Iστορία».

Την επόμενη μόλις μέρα, ο Πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) του μεγαλύτερου κόμματος της Αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, υποστήριξε ουσιαστικά την πορεία του Ερντογάν προς την Eλλάδα. “Αν έχετε το θάρρος, κάντε ένα βήμα προς τα κατεχόμενα και τα στρατιωτικοποιημένα νησιά. Θα σας στηρίξουμε. Είναι επιτακτική ανάγκη να ενισχύσουμε την πίεση στη Μεσόγειο και στο Αιγαίο”, είπε ο αρχηγός του CHP.

Έτσι, υπάρχει συναίνεση μεταξύ των κυριότερων τουρκικών πολιτικών δυνάμεων σχετικά με την ανάγκη ανάληψης αποφασιστικής δράσης για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων της Τουρκίας (αναδιαμόρφωση των υφιστάμενων θαλάσσιων συνόρων, επέκταση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και της υφαλοκρηπίδας της χώρας) στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, η Άγκυρα διαθέτει τόσο στρατιωτικές δυνατότητες, όσο και συσσωρευμένη πολεμική εμπειρία λόγω της πρόσφατης συμμετοχής της σε στρατιωτικές συγκρούσεις υψηλής έντασης στη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και τον Νότιο Καύκασο.

Από την άλλη, ο χρόνος λειτουργεί σαφώς υπέρ της Ελλάδας, η οποία, με βλέμμα εμφανώς στον προβληματικό γείτονά της, εφαρμόζει προγράμματα εκσυγχρονισμού μεγάλης κλίμακας στην Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό, αγοράζοντας από τη Γαλλία σύγχρονα μαχητικά Rafale και φρεγάτες κατευθυνόμενων πυραύλων Belharra.

Επιπλέον, η κυβέρνηση του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, σύμφωνα με δημοσιεύματα των ΜΜΕ, κατέληξε σε συμφωνία με την Ουάσιγκτον για την προμήθεια αμερικανικών μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35 στο πλαίσιο της “ανταλλαγής” για τα εδάφη που παρέχει η Ελλάδα για τη δημιουργία πέντε νέων στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ. 

Παρεμπιπτόντως, είναι ακριβώς η άνευ προηγουμένου επέκταση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην Ελλάδα που εγείρει το ερώτημα στην Άγκυρα: “Απέναντι σε ποιους είναι φίλοι Αμερικανοί και Έλληνες;” Για την Τουρκία, η οποία επιδιώκει να ασκήσει μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική ανεξάρτητη από τις ιδιοτροπίες του Λευκού Οίκου, η απάντηση είναι προφανής.

Η Αθήνα πείθει τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς συμμάχους να μην πουλήσουν νέα όπλα στους Τούρκους και να μην εκσυγχρονίσουν τα υπάρχοντα. Και το πιο σημαντικό: να μην επιστρέψει η Άγκυρα στο πρόγραμμα για την παραγωγή αμερικανικών μαχητικών F-35, από τα οποία οι ΗΠΑ είχαν προηγουμένως αποκλείσει την Τουρκία λόγω της αγοράς των πιο πρόσφατων ρωσικών συστημάτων αεράμυνας S-400.

Με την πάροδο του χρόνου, το υπάρχον στρατιωτικό-τεχνικό πλεονέκτημα της Τουρκίας, η οποία έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ, έναντι του δυτικού γείτονά της μπορεί να εκμηδενιστεί. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι ο στόλος της στρατιωτικής αεροπορίας της Τουρκίας απαρχαιώνεται τάχιστα.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο αριθμός των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά αεροσκάφη αυξάνεται συνεχώς τις τελευταίες εβδομάδες. Η Αθήνα, σύμφωνα με τα ελληνικά ΜΜΕ, έθεσε τις ένοπλες δυνάμεις της σε πλήρη ετοιμότητα».

 

Ρωσικό δημοσίευμα: Γιατί η Ελλάδα θα πληρώσει από τις πρώτες για τη ρωσοφοβία – Οδεύει σε πόλεμο

Η Ελλάδα πρόκειται να μεταφέρει στην Ουκρανία «απίστευτη ποσότητα» όπλων και πυρομαχικών. Αυτό αναφέρουν κορυφαία ελληνικά ειδησεογραφικά μέσα ενημέρωσης τις τελευταίες ημέρες, σημειώνει ο ρώσος συντάκτης Κονσταντίν Κότλιν, σε άρθρο του στη ρωσική ιστοσελίδα topcor.ru (φωτογραφία, επάνω, από τη ρωσική ιστοσελίδα).

Οι αποστολές όπλων

Και συνεχίζει (ακολουθεί το άρθρο του):

«Σύμφωνα με τα μέσα αυτά, περισσότερα από εκατόν είκοσι τεθωρακισμένα οχήματα πεζικού BMP-1, εξήντα φορητά αντιαεροπορικά συστήματα πυραύλων FIM-92 Stinger και είκοσι χιλιάδες τυφέκια AK-47 Kalashnikov, μαζί με φυσίγγια, σχεδιάζονται να παραδοθούν από την ελληνική δημοκρατία.

Στις αρχές Μαρτίου, η Ελλάδα έστειλε ήδη δύο στρατιωτικά μεταφορικά C-130 στην Πολωνία, μεταφέροντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα των ΜΜΕ, αρκετές χιλιάδες καλάσνικοφ, καθώς και εκτοξευτές χειροβομβίδων που προορίζονται για την Ουκρανία.

Την ίδια στιγμή, ο έλληνας υπουργός Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος ανακοίνωσε μόλις στα μέσα Απριλίου ότι δεν σχεδιάζονταν νέες προμήθειες όπλων στο καθεστώς του Κιέβου.

«Ο στρατιωτικός εξοπλισμός που έχουμε ήδη στείλει στην Ουκρανία ελήφθη από αποθήκες. Δεν τίθεται θέμα αποστολής ακόμη περισσότερων», ανέφερε ο Παναγιωτόπουλος στο ευρωπαϊκό δίκτυο μέσων ενημέρωσης Euractiv.

Ωστόσο, όπως δείχνει η πρακτική, ο επικεφαλής του ελληνικού υπουργείου Αμυνας, δεν επρόκειτο να κρατήσει τον λόγο του.

Αρνητική στάση οι Ελληνες

Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι γενικά οι Ελληνες έχουν έντονα αρνητική στάση απέναντι στην προμήθεια όπλων στην Ουκρανία.

Το ρωσικό άρθρο με τίτλο: «Γιατί η Ελλάδα θα πληρώσει για τη ρωσοφοβία από τις πρώτες»

Σύμφωνα με κοινωνιολογική έρευνα του ελληνικού τηλεοπτικού καναλιού MEGA TV, το 66% του ελληνικού πληθυσμού, η συντριπτική πλειοψηφία, είναι αντίθετο με τη μεταφορά όπλων στο Κίεβο.

Αυτή είναι η πολιτική θέση του ελληνικού λαού, που πρέπει να ληφθεί υπόψη από μια δημοκρατική κυβέρνηση.

Ωστόσο, οι σύγχρονοι πολιτικοί στην Αθήνα δεν ενδιαφέρονται πραγματικά.

Το καθεστώς της ιστορικής πατρίδας της δημοκρατίας για την ελληνική ηγεσία σε αυτή την περίπτωση αποδείχθηκε μια κενή φράση.

Να πιστεύει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι μπορεί να μην ξέρει ποιες διαθέσεις κυριαρχούν στην κοινωνία του, τουλάχιστον είναι αφελές.

Οχι, είναι πιο πιθανό να υπάρξει πλήρης αδιαφορία για τις απόψεις των δικών του ανθρώπων για χάρη των συμφερόντων των επιμελητών στο εξωτερικό.

Αν και θα άξιζε να ακούσουμε τους απλούς Ελληνες. Αλλωστε, η στάση τους απέναντι στη Ρωσία έχει αρκετές πραγματικές ιστορικές προϋποθέσεις.

Η Ρωσία βοήθησε στην αναβίωση του ελληνικού κράτους

Ολόκληρη η ιστορική μοίρα της σύγχρονης Ελλάδας καθορίστηκε de facto από τον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1828-1829, ο οποίος έληξε με τη νίκη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Σύμφωνα με τη συνθήκη ειρήνης της Αδριανούπολης που υπογράφηκε στο τέλος του, η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναγνώρισε την ελληνική αυτονομία με τον όρο να πληρώσει φόρο τιμής στον Σουλτάνο.

Ωστόσο, μετά από μόλις ένα χρόνο, η Ελλάδα, με την υποστήριξη της Ρωσίας, κατάφερε να αποκτήσει ακόμα και την πλήρη ανεξαρτησία.

Είναι σημαντικό ότι ο πρώτος ηγεμόνας της ανεξάρτητης Ελλάδας ήταν ένας ρώσος πολιτικός, υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ο κόμης Ιβάν Αντόνοβιτς Καποδίστριας.

Δηλαδή, η Ρωσία κυριολεκτικά αναβίωσε το ελληνικό κράτος, παραχωρώντας στην Αθήνα την ανεξαρτησία και την κυριαρχία που είχε χάσει.

Δεν προσάρτησε την επικράτειά της, δεν την έκανε υποτελές κράτος, αλλά κατέστησε δυνατή την επιστροφή όσων χάθηκαν για σχεδόν τετρακόσια χρόνια από την άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Και αν οι Ελληνες που έζησαν πριν από διακόσια χρόνια ήξεραν τι θα έκαναν οι απόγονοί τους σε σχέση με την ελευθερώτρια χώρα – τη Ρωσία, θα έτρεμαν. Ειδικά, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο τουρκικός παράγοντας στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας δεν έχει εκλείψει.

Η Ελλάδα και η Τουρκία οδεύουν σε πόλεμο

(σ.σ. ο ρώσος συντάκτης εκφράζει τη θέση ότι χάρη της Ρωσίας συγκροτήθηκε ανεξάρτητο ελληνικό κράτος. Την ίδια άποψη έχουν εκφράσει ποικιλότροπα οι Ρώσοι και για τη Βουλγαρία – όταν οι Βούλγαροι εναντιώθηκαν στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία – ότι δηλαδή έδωσαν κρατική υπόσταση στους Βούλγαρους).

Οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας γίνονται όλο και χειρότερες τα τελευταία χρόνια. Ο λόγος είναι εδαφικές διαφορές σχετικά με την υφαλοκρηπίδα και τα όρια κατά μήκος των οποίων βρίσκεται η αποκλειστική οικονομική ζώνη.

Η κατάσταση επιδεινώνεται από το γεγονός ότι στις αμφισβητούμενες περιοχές βρίσκονται μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου, τα οποία, δεδομένης της εξελισσόμενης ενεργειακής κρίσης, χρειάζονται επειγόντως από όλους.

Είναι σαφές ότι μέχρι να αξιοποιηθούν, η κρίση μπορεί να τελειώσει, αλλά αυτό δεν μειώνει τη σκληρότητα του αγώνα για ενεργειακούς πόρους και τα πράγματα αργά αλλά σταθερά οδεύουν προς τον πόλεμο.

Τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις οδεύουν προς τη Συρία (φωτογραφία αρχείου Reuters)

Αγκυρα και Αθήνα αναφέρουν τακτικά παραβιάσεις του εναέριου χώρου τους από μαχητικά της αντίθετης πλευράς. Επιπλέον, και οι δύο χώρες εξοπλίζονται ενεργά και διεξάγουν τακτικά ασκήσεις κοντά στα αμφισβητούμενα εδάφη. Επίσης, δεν χρειάζεται να μιλάμε για διπλωματική λύση της σύγκρουσης.

Ετσι, στα τέλη Μαΐου, ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ανοιχτά ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν υπάρχει γι’ αυτόν και αρνήθηκε να πραγματοποιήσει διμερείς διαπραγματεύσεις μαζί του. Και η απόρριψη της διπλωματίας σε αυτή την περίπτωση μοιάζει εξαιρετικά δυσοίωνη.

Αρκετά έτοιμος ο τουρκικός στρατός

Αλλωστε, τα τελευταία χρόνια, η Αγκυρα ενισχύει με συνέπεια τον στρατό της, διεξάγοντας στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον κουρδικών σχηματισμών στο Ιράκ και τη Συρία.

Από το 2017, η Αγκυρα έχει πραγματοποιήσει τρεις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη βόρεια Συρία: την Ασπίδα του Ευφράτη, τον Κλάδο Ελαίας και την Πηγή της Ειρήνης. Και στα τέλη Μαΐου 2022, ο Ερντογάν ανακοίνωσε την τέταρτη.

«Ξεκινά μια νέα φάση σχηματισμού (στη Συρία) «ζώνης ασφαλείας» 30 χλμ στο εσωτερικό από τα σύνορα με την Τουρκία. «Καθαρίζουμε το Ταλ Ριφάτ και τη Μανμπίτζ από τρομοκράτες», είπε ο τούρκος πρόεδρος την 1η Ιουνίου, σημειώνοντας ότι στη συνέχεια άλλες περιοχές που συνορεύουν με την Τουρκία θα εκκαθαριστούν από μαχητές.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο τουρκικός στρατός είναι αρκετά έτοιμος για μάχη και έχει πραγματική εμπειρία στη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων. Σε αντίθεση με τον ελληνικό.

Γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: σε τι υπολογίζει η Αθήνα;

Για τη βοήθεια της Ουάσιγκτον, φυσικά. Δεν είναι τυχαίο ότι στα μέσα Μαΐου 2022, Ελλάδα και Ηνωμένες Πολιτείες υπέγραψαν νέα συμφωνία συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας, σύμφωνα με την οποία ο αριθμός των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στην Ελλάδα θα διπλασιαστεί από τέσσερις σε οκτώ.

Και η παραμονή των αμερικανών στρατιωτών στο ελληνικό έδαφος θα διαρκέσει τουλάχιστον πέντε χρόνια, μετά την παρέλευση των οποίων, σύμφωνα με τα υπογεγραμμένα έγγραφα, θα καταστεί αόριστης διάρκειας.

Στα χαρτιά, όλα φαίνονται λογικά, αν δεν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι στις ελπίδες τους για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, οι Ελληνες μπορούν να εξαπατηθούν σκληρά.

Το ΝΑΤΟ υπολογίζει περισσότερο την Τουρκία

Το ΝΑΤΟ δεν θα σώσει την Αθήνα από τις τουρκικές φιλοδοξίες, κυρίως επειδή η Τουρκία είναι πολύ πιο πολύτιμο μέλος της συμμαχίας από την Ελλάδα. Η Αμερική, ως η πιο επιθετική και συχνά αντιμαχόμενη χώρα στον πλανήτη, είναι πάντα επιρρεπής στον ακραίο πραγματισμό σε τέτοια θέματα.

Και, με μεγάλη πιθανότητα, σε περίπτωση πολέμου μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, θα προσπαθήσει να μείνει στο περιθώριο, καλύπτοντας τη δική της πολιτική ανικανότητα με τις εκκλήσεις των πλευρών για διάλογο.

Ναι, θα υπάρχουν αμερικανικές βάσεις σε ελληνικό έδαφος, αλλά είναι απίθανο να πολεμήσουν τον τουρκικό στρατό.

Το πιθανότερο είναι ότι θα επιτρέψουν στους Ελληνες να υπερασπιστούν ανεξάρτητα αυτό που θεωρούν υφαλοκρηπίδα τους.

Και τότε η Αθήνα θα φωνάζει απελπισμένα για βοήθεια σε όλες τις χώρες. Είναι πιθανό και στη Ρωσική Ομοσπονδία. Αλλωστε, ήταν η Ρωσία που κάποτε κέρδισε την ανεξαρτησία της Ελλάδας από την Τουρκία…

Φωτογραφία Benoit Doppagne/EPA

Και τι να πω… Από καθαρά ανθρώπινη άποψη, θα ήθελα η Ρωσία να πουλήσει στην Τουρκία μόνο τον μέγιστο δυνατό αριθμό αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων S-400 (ZRS).

Και όχι μόνο αυτοί – πρέπει να ικανοποιηθούν τυχόν στρατιωτικο-τεχνικά αιτήματα της τουρκικής πλευράς που δεν απειλούν τα κρατικά συμφέροντα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Η Ελλάδα προφανώς ξέχασε

Γιατί; Γιατί σήμερα η ελληνική ηγεσία θέλει να σκοτώσει ρώσους στρατιώτες, προμηθεύοντας το καθεστώς του Κιέβου με όπλα.

Ναι, μιμούμενη την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες, η Αθήνα το κάνει έμμεσα, χρησιμοποιώντας ένα «προφυλακτικό» στο πρόσωπο των Ουκρανών εθνικιστών, αλλά αυτό δεν θα τους σώσει από τη μόλυνση με τον ιό του πολέμου.

Η πολιτική πορνεία, όπως και η συνηθισμένη πορνεία, είναι γεμάτη μολυσματικές ασθένειες.

Ομως, έχοντας ακολουθήσει το παράδειγμα της Δύσης και φτύνοντας τις ειδικές σχέσεις με τη Ρωσία που σχετίζονται με μια κοινή ιστορία και θρησκεία, η Ελλάδα προφανώς ξέχασε.

Η Ελλάδα, όπως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν συγχωρούνται με τίποτα.

Ούτε η επιβολή αντιρωσικών κυρώσεων, ούτε η υποστήριξη του ναζιστικού καθεστώτος του Κιέβου, ούτε η προμήθεια όπλων για να σκοτωθούν οι στρατιώτες μας.

Αργά ή γρήγορα, αλλά πρέπει να πληρώσει για τα πάντα.

Και οι πολιτικές εντάσεις γύρω από τη Μεσόγειο είναι πλέον τέτοιες που η Ελλάδα θα είναι από τις πρώτες που θα βρεθεί σε δύσκολη θέση.

Οφθαλμός αντί οφθαλμού

Λοιπόν, ας δούμε πώς θα αλλάξει η ρητορική της απέναντι στη Ρωσία όταν η Αθήνα καταλάβει ότι η Δύση δεν θα τους προστατεύσει.

Θα παρατηρήσουμε και θα σκεφτούμε τι άλλο και σε ποιον να προμηθεύσουμε για να προκληθεί ζημιά στον ελληνικό στρατό, όπως η Ελλάδα συνέβαλε στον θάνατο των Ρώσων στέλνοντας όπλα στο Κίεβο.

Οφθαλμός αντί οφθαλμού, μια από τις κύριες βιβλικές αρχές, δεν έχει ακόμη ακυρωθεί. Οι Ορθόδοξοι Ελληνες πρέπει να το θυμούνται αυτό».

Πηγή: echedoros-a.gr