Ρωσία καί Οὐκρανία ἀπό ἱστορικῆς καί θεολογικῆς πλευρᾶς

Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

 Σέ ἕνα προηγούμενο κείμενό μου μέ τίτλο «Τό ἱστορικό καί ἐθνολογικό μόρφωμα τῆς Οὐκρανίας», ἀναφέρθηκα στό ὅτι ὁ γεωγραφικός χῶρος τῆς σημερινῆς Οὐκρανίας κατοικεῖτο στό παρελθόν ἀπό Σλάβους-Σκανδιναβούς-Ρώσους-Λευκορώσους καί ἦταν ἕνας πολυεθνικός πληθυσμός, στόν ὁποῖο ὑπερεῖχε τό σλαβικό στοιχεῖο. Κατά καιρούς διεκδικεῖτο ἀπό τούς Μογγόλους-Τατάρους, τούς Λιθουανoύς, τούς Πολωνούς, τούς Κοζάκους καί τούς Ρώσους. Ἡ Οὐκρανία ἦταν ἕνας χῶρος διαρκῶν πολέμων καί διεκδικήσεων. Μετά τήν κατάρρευση τῶν Κοζάκων τόν 17ο αἰώνα ἡ Οὐκρανία χωρίσθηκε μεταξύ τῆς Ρωσίας καί τῆς Πολωνίας-Λιθουανίας.

1. Οἱ σχέσεις Πολωνῶν, Οὐκρανῶν καί Ρώσων

Ἡ Οὐκρανία τόν 17ο καί 18ο αἰώνα, προσαρτίσθηκε στήν Ρωσική Αὐτοκρατορία, ἡ ὁποία ἐπιδίωξε μέ διαφόρους τρόπους νά ἐκρωσίση τήν οὐκρανική ταυτότητα καί αὐτό συνεχίσθηκε καί μετά τήν πτώση τῶν Τσάρων, στήν Κομμουνιστική Ρωσία.

Οἱ Οὐκρανοί σέ ὅλες τίς περιπτώσεις ἤθελαν τήν ἐλευθερία τους γιατί τό Οὐκρανικό Ἔθνος εἶναι «ἕνα ἐναλλακτικό ἔθνος ἀπό τήν Ρωσία, καί κατά καιρούς τόσο οἱ Πολωνοί ὅσο καί οἱ Ρῶσοι ἐπεδίωκαν νά ὑπονομεύσουν ἤ νά ἀρνηθοῦν τήν ὕπαρξη τοῦ οὐκρανικοῦ ἔθνους».

Τίς θέσεις αὐτές τίς στήριξα στό βιβλίο τῆς Γιάννας Κατσόβσκα-Μαλιγγούδη μέ τίτλο «Ἡ αὐτοκρατορική Ρωσία (1613-1917) καί στό βιβλίο τῆς Anne Applebaun μέ τίτλο «κόκκινος λιμός».

Πρόφατα, ὅμως, διάβασα καί ἕνα ἄλλο βιβλίο τῆς Γιάννας Κατσόβσκα-Μαλιγκούδη μέ τίτλο «Ἡ Μεσαιωνική Ρωσία», στό ὁποῖο ἐκθέτονται πολλά ἐνδιαφέροντα στοιχεῖα γιά τίς «πρῶτες ἐπαφές τῶν Ἀνατολικῶν Σλάβων μέ τούς Σκανδιναβούς», γιά τήν «παρουσία καί τήν δράση τού σκανδιναβικοῦ στοιχείου στήν Ρωσία», «τίς ἐσωτερικές διεργασίες μέσα στήν σλαβική κοινωνία», γιά τόν «ἐκσλαβισμό» τῶν Σκανδιναβῶν, γιά τίς ἐμπορικές σχέσεις «μεταξύ Ρώσων καί Βυζαντινῶν», γιά τόν «ἐκχριστιανισμό» τῶν Ρώσων, τόν «θρησκευτικό συγκρητισμό» πού ἀκολούθησε τόν «ἐπίσημο ἐκχριστιανισμό», γιά τήν Ρωσία κατά τήν Μογγολική κυριαρχία, γιά τό ἑνιαῖο Κράτος τῆς Μόσχας, γιά τήν θεωρία «Μόσχα Τρίτη Ρώμη», γιά τήν Ρωσική Ἐκκλησία πού διακρίνεται ἀπό τρεῖς περιόδους, πρῶτον ἀπό τόν ἐκχριστιανισμό τῆς Ρωσίας μέχρι τήν μογγολική κατάκτηση (988-1240), δεύτερον ἀπό τήν μογγολική κτάκτηση μέχρι τήν δημιουργία τοῦ αὐτοκεφάλου (1240-1448) καί τρίτον ἀπό τήν δημιουργία τῆς αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας μέχρι τήν ἵδρυση τοῦ Ρωσικοῦ Πατριαρχείου (1448-1589).

Μέσα σέ αὐτήν τήν ἱστορία συμπεριλαμβάνεται καί τό Κίεβο, δηλαδή ἡ διάλυση τοῦ Κιεβικοῦ Κράτους, ἡ καταστροφή τοῦ Κιέβου ἀπό τούς Μογγόλους, ἡ μεταφορά τῆς ἕδρας τοῦ Κιέβου σέ πόλεις τῆς Βορειοανατολικπης Ρωσίας, ἡ «μεταφορά τῆς Μητροπολιτικῆς ἕδρας ἀπό τό Κίεβο στήν Β Α Ρωσία καί ἡ ταύτιση τῶν μητροπολιτῶν μέ τά πολιτικά συμφέροντα τοῦ μοσχοβίτικου οἴκου». Αὐτά «προκάλεσαν τήν ἐχθρότητα ὄχι μόνον τῶν ὑπολοίπων ρώσων ἡγεμόνων, ἀλλά καί τῆς Λιθουανίας καί ἀργότερα τῆς Πολωνίας, οἱ ὁποῖες εἶχαν ὑπό τόν ἔλεγχό τους τά δυτικά καί νοτιοδυτικά τμήματα τῆς Ρωσίας», μέ ἀποτέλεσμα τήν «ἐμφάνιση ἔντονων τάσεων γιά τήν ἵδρυση νέων, ξεχωριστῶν μητροπόλεων στά ἐδάφη αὐτά».

Φαίνεται, λοιπόν, ὅτι οἱ σχέσεις μεταξύ Πολωνῶν-Λιθουανῶν μέ τούς Οὐκρανούς καί τούς Ρώσους διακυμαίνονταν ὄχι μόνον ἀπό πολιτικῆς πλευρᾶς, ἀλλά καί ἀπό ἐκκλησιαστικῆς πλευρᾶς. Καί αὐτό, ὅπως εἶναι φυσικό, ἐπηρέασε τίς συγκρούσεις μεταξύ Ρωμαιοκαθολικῶν καί Ὀρθοδόξων, ἀλλά καί τίς συγκρούσεις μεταξύ τῆς ὀρθόδοξης θεολογίας και τῆς δυτικῆς θεολογίας, μέ ὅλες τίς συνέπειες καί προεκτάσεις.

2. Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ γιά τήν ρωσική θεολογία

Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ, ὡς Οὐκρανός, γεννημένος στήν Ὀδησσό, μελέτησε, μεταξύ τῶν ἄλλων, ἰδιαίτερα τό θέμα τῆς Ρωσικῆς θεολογίας καί μάλιστα «τίς δυτικές ἐπιδράσεις στή ρωσική θεολογία». Χαρακτηριστικά ἀναφέρει τήν γνώμη τοῦ Μητροπολίτου Ἀντωνίου Khrapovitskii (+1936), ὅτι «ἡ ὅλη ἀνάπτυξη τῆς ρωσικῆς θεολογίας ἀπό τοῦ δεκάτου ἑβδόμου αἰῶνος, ὅπως αὐτή διδασκόταν στά σχολεῖα, δέν ἦταν παρά ἕνα ἐπικίνδυνο δάνειο ἀπό ἑτερόδοξες δυτικές πηγές».

Μάλιστα, γράφει ὅτι «οἱ ἀρχαῖοι "Ρώς" ποτέ δέν εἶχαν πλήρως ἀποκοπῆ ἀπό τή Δύση. Κι αὐτή ἡ σχέση μέ τή Δύση ἐπιβεβαιώνεται ὄχι μόνο στήν πολιτική ἤ οἰκονομική σφαῖρα, ἀλλ’ ἐπίσης καί στή σφαῖρα τῆς πνευματικῆς ἀναπτύξεως, ἀκόμα καί στή σφαῖρα τῆς θρησκευτικῆς κουλτούρας». Βεβαίως, οἱ Ρῶσοι ἐκχριστιανίσθηκαν ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη, ἀλλά ἤδη ἀπό τόν δέκατο ἕκτο αἰώνα παρατηρεῖται «μιά ἐξασθένηση τῆς βυζαντινῆς ἐπιδράσεως», «μιά κρίση τοῦ ρωσσικοῦ βυζαντινισμοῦ».

Οἱ δυτικές ἐπιδράσεις φαίνονται καί στίς ἐκκλησιαστικές τέχνες. «Ἡ ρωσική εἰκονογραφία τοῦ δεκάτου πέμπτου καί δεκάτου ἕκτου αἰῶνος ἐπηρεάσθηκε ἐπίσης ἀπό δυτικά πρότυπα καί θέματα». «Οἱ καθεδρικοί ναοί τοῦ Κρεμλίνου κτίσθηκαν ἤ ξανακτίσθηκαν ἐκείνη τήν ἐποχή ἀπό ἰταλούς τεχνίτες».

Βεβαίως, ἐκείνη τήν ἐποχή καί οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες εἶχαν δεχθῆ ἐπιδράσεις στήν θεολογία ἀπό τήν δύση, τόν Ρωμαιοκαθολικισμό καί τόν Προτεσταντισμό καί ἕναν «κεκαλυμένο Λατινισμό».

Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ μελετώντας τίς δυτικές ἐπιδράσεις στήν Ὀρθόδοξη ρωσική θεολογία κάνει λόγο γιά τήν «ρωμαιοκαθολική ψευδομόρφωση», ἀφοῦ «ὁ σχολαστικισμός ἀπέκρυψε τούς Πατέρας ἀπό τούς Ρώσσους καί τούς ἀπομάκρυνε ἀπό τήν μελέτη τῶν ἔργων τους».

Τήν περίοδο τοῦ Μεγάλου Πέτρου ὑφίστατο ἀκόμη ἡ διάκριση μεταξύ «Μεγάλης Ρωσίας» καί τούς «μικρούς Ρώσους» (Οὐκρανία) μέ ἕδρα τό Κίεβο, τό ὁποῖο εἶχε δεχθῆ θεολογικές λατινικές-ρωμαιοκαθολικές ἐπιδράσεις ἀπό τήν Πολωνία. Ὅλη αὐτή ἡ λατινική-ρωμαιοκαθολική ἐπίδραση στήν θεολογία ἔγινε μέσα ἀπό τίς ἐκκλησιαστικές Θεολογικές Σχολές ἀπό τίς ὁποῖες ἀποφοιτοῦσαν οἱ θεολόγοι καί γίνονταν Κληρικοί καί Μητροπολῖτες καί μετέφεραν αὐτό τό πνεῦμα στό ὀρθόδοξο πλήρωμα, Κληρικούς καί λαϊκούς, καί μέ τίς σχετικές ἀντιδράσεις.

Θά παραθέσω ἕνα χαρακτηριστικό ἀπόσπασμα ἀπό κείμενο τοῦ π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ ὁ ὁποῖος ἐρεύνησε ἐπισταμένως αὐτές τίς «δυτικές ἐπιδράσεις στή ρωσική θεολογία» καί «τούς δρόμους τῆς ρωσικῆς θεολογίας». Γράφει:

«Ἐπί Μεγάλου Πέτρου οἱ μεγάλες θεολογικές σχολές ἤ τά σεμινάρια ἱδρύθηκαν ἐπίσης καθ’ ὅλη τή Μεγάλη Ρωσσία ἀκριβῶς σύμφωνα μέ τό πρότυπο τοῦ νότου, τό πρότυπο τοῦ Κιέβου. Αὐτές οἱ σχολές ἦταν ἐξ ὁλοκλήρου λατινικές καί οἱ διδάσκοντες γιά πολύ καιρό ἐστρατολογοῦντο ἀπό τά "Ἰνστιτοῦτα" τῆς νοτιοδυτικῆς Ρωσσίας. Ἀκόμα καί ἡ Σλαβο-Ἑλληνο-Λατινική Ἀκαδημία στή Μόσχα χρησιμοποίησε ὡς πρότυπο καί ὑπόδειγμά της τό Κίεβο. Αὐτή, ὅμως, ἡ μεταρρύθμιση τοῦ Μεγάλου Πέτρου σήμαινε καί μιά "οὐκρανοποίηση" στήν ἱστορία τῶν ἐκκλησιαστικῶν σχολῶν. Ὑπῆρχε, τρόπον τινά, μιά μετανάστευση τῶν νοτίων Ρώσσων πρός βορρᾶν, ὅπου ἐθεωροῦντο σάν ξένοι γιά δυό λόγους: τά σχολεῖα τους ἦσαν "λατινικά" καί οἱ ἴδιοι ἦσαν "ξένοι"».

Στήν συνέχεια ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ παραθέτει ἕνα μεγάλο ἀπόσπασμα τοῦ Znamenskii, στό ὁποῖο γίνεται λόγος ὅτι αὐτοί οἱ δάσκαλοι πήγαιναν στήν «Μεγάλη Ρωσσία», ἀπό «τήν Μικρή Ρωσσία» καί ἐθεωροῦντο ἀπό τούς σπουδαστές ὡς «ξένοι σέ μιά ξένη χώρα», ἀφοῦ ἡ Μικρά Ρωσία «εἶχε τά δικά της ἰδιαίτερα ἔθιμα καί τίς δικές της ἀντιλήψεις καί μιά ξενική ἀκαδημαϊκή μόρφωση. Τή γλώσσα της ἦταν δύσκολο νά τήν καταλάβουν οἱ Ρῶσσοι τῆς Μεγάλης Ρωσσίας καί ἠχοῦσε παράξενα στά αὐτιά τους».

Ἀκόμη, καί αὐτοί οἱ δάσκαλοι «δέν κατέβαλαν ποτέ καμμιά προσπάθεια νά προσαρμοσθοῦν μέ τούς μαθητές τους ἤ μέ τήν χώρα στήν ὁποία εἶχαν προσκληθῆ. Μᾶλλον περιφρονοῦσαν ὁλοφάνερα τούς Ρώσσους τῆς Μεγάλης Ρωσσίας, τούς θεωροῦσαν ἄγριους καί τούς ἐχλέβαζαν. Εὕρισκαν ἐσφαλμένο ὁ,τιδήποτε δέν ἦταν ὅμοιο μέ τίς δικές τους συνήθειες τῆς "Μικρᾶς Ρωσσίας". Προέβαλλαν τόν δικό τους τρόπο ζωῆς, ἐπιβάλλοντάς τον πάνω σ’ ὅλους σάν τόν σωστό τρόπο ζωῆς. Τότε ἦταν μιά ἐποχή πού μόνο "Μικροί Ρῶσσοι" (Οὐκρανοί) μποροῦσαν νά χειροτονηθοῦν ὡς ἐπίσκοποι ἤ ἀρχιμανδρίτες, γιατί ἡ κυβέρνηση ὑποπτευόταν τούς Μεγάλους Ρώσσους, ὑποθέτοντας ὅτι αὐτοί συμπαθοῦσαν τά ἔθιμα πού ὑπῆρχαν πρίν ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Μ. Πέτρου».

Ἐπίσης,γράφεται ὅτι ὁ λαός δέχθηκε μέ δισταγμό καί δυσπιστία αὐτές τίς σχολές, ἀλλά καί «οἱ ἴδιοι ἀκόμα οἱ μαθητές συχνά δραπέτευαν».

Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ παρατηρεῖ ὅτι οἱ γονεῖς καί τά παιδιά ἐκλάμβαναν αὐτές τίς σχολές ὡς «καταραμένες σχολές βασανισμοῦ», στίς ὁποῖες μποροῦσε νά χάση κανείς «ἄν ὄχι τήν πίστη του, τουλάχιστον τήν ἐθνικότητά του». Στήν Ἐκκλησία ὁ σπουδαστής προσευχόταν «στήν μητρική σλαβική γλώσσα» του, ἐνῶ στίς σχολές ἄκουγε τίς «ἁγιογραφικές λέξεις» στήν «διεθνῆ λατινική γλώσσα» καί «σκεφτόταν στά λατινικά», ὁπότε ἐπικρατοῦσε ἕνας διχασμός. Ἔτσι, ἐγκαταστάθηκε στήν «Μεγάλη Ρωσσία», προερχόμενη ἀπό τήν «Μικρή Ρωσσία», μιά δυτική θεολογία, μιά «σχολή θεολογίας», ἡ ὁποία «δέν εἶχε ρίζες στή ζωή». Κτίστηκε ἕνα «ὑπεροικοδόμημα» «πάνω στό κενό». Δέν εἶχε «φυσικά θεμέλια», ἀλλά «στηριζόταν μόνο σέ ὑποστηρίγματα». Αὐτό σημαίνει ὅτι τόν δέκατο ὄγδοο αἰώνα δυτικοποιήθηκε ἠ θεολογία στήν Ρωσία καί ἦταν μιά «θεολογία μέ δεκανίκια».

Βεβαίως, στήν συνέχεια ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ γράφει ὅτι ἀκολούθησε ἡ ἐπίδραση στή ρωσική θεολογία τοῦ «προτεσταντικοῦ σχολαστικισμοῦ», ὁπότε «στά περισσότερα θεολογικά σεμινάρια καί τίς περισσότερες ἀκαδημίες ἡ διδασκαλία τό δεύτερο ἥμισυ τοῦ δεκάτου ὀγδόου αἰῶνος βασιζόταν στά δυτικά προτεσταντικά ἐγχειρίδια». Παρά ταῦτα «ἡ θεολογική διδασκαλία στίς σχολές παρέμεινε ἀκόμα λατινική στόν χαρακτήρα καί ὅταν ὁ "ρωμαιοκαθολικός" προσανατολισμός ἀντικαταστάθηκε ἀπό τόν προσανατολισμό πρός τήν Μεταρ-ρύθμιση ἤ πιό σωστά, ἀπό τήν ἐπίδραση τοῦ πρώτου προτεσταντικοῦ σχολαστικισμοῦ».

Ἀργότερα αὐτή «ἡ "λατινική αἰχμαλωσία" θά μποροῦσε εὔκολα νά ἀντικατασταθῆ ἀπό μιά γερμανική ἤ ἀγγλική "αἰχμαλωσία", μόνο στή θέση τοῦ σχολαστικισμοῦ ἐμφανίσθηκε ὁ κίνδυνος τοῦ ἀορίστου μυστικισμοῦ καί τῆς γερμανικῆς θεοσοφίας».

Ἔτσι, μιλώντας γιά ρωσική θεολογία κάνει λόγο γιά μιά «δημιουργική σύγχυση», γιά μιά «περιπλανώμενη θεολογία», γιά τήν «θεολογική ψευδομόρφωση», «ὅταν ἡ φυσική γλῶσσα χάνεται καί ἡ θεολογία γίνεται ξένη καί ἀλλόκοτη» (σελ. 208), εἶναι «μιά θεολογία μέ δεκανίκια».

3. Ὁ Οὐκρανός μοναχός ἅγιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ

Κάνοντας λόγο γιά τήν «θεολογική ψευδομόρφωση» στήν «Μικρά Ρωσία» (Οὐκρανία) καί τήν «Μεγάλη Ρωσία» ἀπό δυτικές θεολογικές ἐπιδράσεις καί ἐπιρροές πρέπει νά γίνη ἀναφορά στόν ὅσιο Παΐσιο Βελιτσκόφσκυ (1722-1794), σύμφωνα μέ τά κείμενα πού δημοσίευσε ὁ Καθηγητής Ἀντώνιος-Αἰμίλιος Ταχιάος, ὁ ὁποῖος ἀσχολήθηκε ἰδιαίτερα καί μέ τήν περίπτωσή του.

Ὁ ἅγιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ (1722-1794), σύμφωνα μέ τήν αὐτοβιογραφία του, γεννήθηκε καί ἀνατράφηκε «στήν πανένδοξη πόλη τῆς Μικρᾶς Ρωσίας, τήν Πολτάβα» καί ὁ προπάππος του ἀπό τόν πατέρα του ἦταν «πλούσιος Κοζάκος». Ὅταν μεγάλωσε σπούδασε «στήν Ἀκαδημία τοῦ Κιέβου», γιά νά λάβη «τήν θύραθεν παιδεία».

Στό Κίεβο διέκρινε τήν διαφορά μεταξύ τῶν θεολογικῶν μαθημάτων στήν Ἀκαδημία τῆς πόλεως καί τοῦ μοναχισμοῦ πού ζοῦσαν οἱ μοναχοί στήν Λαύρα τοῦ Κιέβου καί σέ ἄλλες μοναστικές Κοινότητες.

Τά μαθήματα στήν Ἀκαδημία τοῦ Κιέβου ἦταν ἐπηρεασμένα ἀπό τήν σχολαστική θεολογία καί ἐπίσης βασίζονταν σέ θέσεις προτεσταντῶν θεολόγων, ὅπως φαίνεται στόν Σίλβεστρο Κουλιαμπκά πού ἦταν διευθυντής τῆς Σχολῆς, Ἀρχιμανδρίτης τῆς Μονῆς τῆς Ἀδελφότητος τῆς Ἐπιφανείας καί ἀργότερα καί Μητροπολίτης Πετρουπόλεως.

Ὁ ἴδιος ὁ π. Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ στήν αὐτοβιογραφία του παρουσιάζει τήν συνειδησιακή του σύγκρουση μεταξύ τοῦ πόθου του γιά τήν ἡσυχαστική του ζωή καί τήν παρακολούθηση τῶν μαθημάτων στήν Ἀκαδημία τοῦ Κιέβου. Γράφει:

«Ἀπό τή θύραθεν παιδεία δέν ἀποκομίζω γιά τήν ψυχή μου καμία ὠφέλεια, διότι, ἀκούοντας σ’ αὐτήν τακτικά νά μνημονεύονται ἑλληνικοί θεοί, καί θεές, καί μῦθοι ποιητικοί, μίσησα ἀπό τό βάθος τῆς ψυχῆς μου αὐτή τήν παιδεία. Διότι, ἔστω καί στή θύραθεν παιδεία, ἄν οἱ διδάσκαλοι χρησιμοποιοῦσαν τούς λόγους τῶν θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, αὐτῶν πού διδάχτηκαν τήν πνευματική γνώση ἀπό τό πανάγιο Πνεῦμα, τότε οἱ μαθητές θά ἀξιώνονταν νά ὠφεληθοῦν διπλά, καί ἀπό τήν πνευματική γνώση καί ἀπό τήν θύραθεν παιδεία. Ἀλλά, ὅπως εἶναι γραμμένο στό Πνευματικό Ἀλφάβητο, σήμερα διδάσκονται τή γνώση ὄχι ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα, παρά ἀπό τόν Ἀριστοτέλη, τόν Κικέρωνα, τόν Πλάτωνα καί τούς λοιπούς ἐθνικούς φιλοσόφους καί γι’ αὐτό τυφλώθηκαν ἀπό τό ψέμα καί πλανήθηκαν ἀπό τόν σωστό δρόμο, τόσο στή γνώση ὅσο καί στούς λόγους∙ μόνο νά ρητορεύουν μαθαίνουν, καί μέσα στήν ψυχή ὑπάρχει καταχνιά καί σκοτάδι, ὅλη μάλιστα ἡ σοφία τους ὑπάρχει στή γλώσσα. Ἔτσι, σύμφωνα μ’ αὐτή τή μαρτυρία, μή νιώθοντας μέσα μου καμία ὠφέλεια ἀπό τέτεοια μόρφωση, ἔχοντας μάλιστα καί τόν φόβο μήπως, ὅπως συνέβη σέ πολλούς, ὑποπέσω καί σέ διαστροφή τοῦ μυαλοῦ μου, ἀποφάσισα νά τήν ἐγκαταλείψω».

Ὁ Ἀντώνιος-Αἰμίλιος Ταχιάος σημειώνει ὅτι ἡ Ἀκαδημία τοῦ Κιέβου ἱδρύθηκε τό 1632 ἀπό τόν Μητροπολίτη Κιέβου Πέτρο Μογίλα (1633-1647), ὁ ὁποῖος ἐκείνη τήν ἐποχή «ἐνεργοῦσε ὡς ἀρχιμαδρίτης τοῦ Κιέβου». Αὐτός ἀναδιοργάνωσε μία προγενέστερα ὑπάρχουσα σχολή, ἡ ὁποία εἶχε δημιουργηθεῖ ἀπό τήν Ἀδελφότητα τοῦ Κιέβου καί τό Καταστατικό της εἶχε ἐπικυρωθεῖ ἀπό τόν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων Θεοφάνη τόν Μάρτιο τοῦ 1620. Ὁ Μογίλας ἀνέβασε πολύ τό ἐπίπεδο τῆς σχολῆς, ἀλλά τῆς ἔδωσε περισσότερο δυτικόστροφη κατεύ-θυνση, προσπαθώντας νά ἀνταγωνιστεῖ τή μόρφωση Πολωνῶν Καθολικῶν καί τῶν Οὐκρανῶν Οὐνιτῶν».

Ὁ ἅγιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ μετά τήν ἀποχώρησή του ἀπό τήν Ἀκαδημία τοῦ Κιέβου περιῆλθε πολλές μοναστικές κοινότητες βορείως τοῦ Κιέβου, πέρασε τά σύνορα, προφανῶς ἀπό τό τμῆμα τῆς Οὐκρανίας, πού βρισκόταν ἑνωμένο μέ τήν Ρωσία, πῆγε στό τμῆμα τῆς Οὐκρανίας πού ἦταν κάτω ἀπό τήν πολωνο-λιθουανική κατοχή, πού δέν τό ὀνόμαζε Οὐκρανία, γι’ αὐτό ὕστερα ἐπανῆλθε στήν Οὐκρανία.

Ὅταν βρισκόταν στό τμῆμα πού ἦταν κάτω ἀπό πολωνολιθουανική κατοχή, γράφει: «Ἐγώ δέ ὄντας ἀπό τή φύση μου δειλός δέν τολμοῦσα μόνος μου νά πάω πουθενά, κυρίως ἀπό τόν φόβο τῶν ἐχθρῶν τῆς ἁγίας πίστης, διότι ἡ χώρα ἐκείνη κυβερνᾶτο ἀπό αὐτούς».

Σέ μοναστήρια τῆς περιοχῆς αἰσθάνθηκε τόν διωγμό ἀπό τόν ἡγεμόνα τῆς Χώρας, Βασιλέα τῆς Πολωνίας Αὔγουστο Γ΄ ἀρχιδούκα τῆς Σαξωνίας, ὁ ὁποῖος δίωκε τούς Ὀρθοδόξους μοναχούς καί ἤθελε νά τούς στρέψη «πρός τή δική του κακοδοξία». Γι’ αὐτό γράφει ὁ ἅγιος Παΐσιος:

«Ὅταν εἶδα καί ἐγώ τέτοιο διωγμό ἀπό τούς κακοδόξους ἐναντίον τῆς ὀρθόδοξης πίστης, ἔλαβα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τήν ἀπόφαση ποτέ πιά νά μήν ζήσω σέ χῶρες ὅπου συμβαίνουν διωγμοί ἀπό τούς κακοδόξους κατά τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ καί τῆς ὀρθόδοξης πίστης. Ἡ ἐπιθυμία μου ἦταν νά ἔρθω στήν ὀρθόδοξη καί θεοφύλακτη χώρα τῆς Μολδαβίας, ἀλλά ἀπό τή μιά μεριά λόγω τοῦ φόβου τῶν ἐχθρῶν τῆς ἁγίας πίστης, καί ἀπό τήν ἄλλη ἐπειδή δέν ἕβρισκα ἄνθρωπο πού θά μποροῦσε νά μέ ὁδηγήσει ἐκεῖ, μοῦ ἀποκόπηκε αὐτή ἡ ἐπιθυμία. Παρακάλεσα τόν Κύριο, μέ ὅποιον τρόπο αὐτός γνωρίζει, νά μέ ὁδηγήσει στόν δρόμο Του».

Ἔτσι, ἐπέστρεψε «στή θεόσωστη πόλη τοῦ Κιέβου» καί ἐγκαταβίωσε «στή ἁγία Σπηλαιώτικη Λαύρα». Ἔπειτα, ἀπό ἕνα χρονικό διάστημα πῆρε τόν δρόμο πρός τήν Μολδαβία καί μετά ἔφθασε στό Ἅγιον Ὄρος, ἀναζητώντας ἡσυχία καί προσευχή, ὅπου ἔπειτα ἀπό τήν ἐρημική ζωή ἵδρυσε τήν σκήτη τοῦ Προφήτου Ἠλία, ἔμαθε τήν ἑλληνική γλώσσα, διάβαζε πατερικά κείμενα, ἀσχολήθηκε ἰδιαίτερα μέ τήν νοερά προσευχή, ἀνεκάλυψε κείμενα τῆς φιλοκαλίας πού ἄρχισε νά μεταφράζη στήν σλαβονική γλώσσα.

Μετά ἀπό χρόνια ἀναχώρησε ἀπό τό Ἅγιον Ὄρος γιά τήν Μολδαβία, ὅπου ἐγκαταστάθηκε στήν Μονή Ντραγκομίρνα, ἔπειτα στήν Μονή Σέκου καί τήν Μονή Νεάμτς.

Μέσα σέ μεγάλες δυσκολίες, μεταξύ διαφόρων πολεμικῶν συγκρούσεων ὁ ἅγιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ μετέδωσε τόν γνήσιο ὀρθόδοξο ἡσυχαστικό μοναχισμό, καί ἀνέτρεψε ἐν πολλοῖς τόν λατινικό ρωμαιοκαθολικό σχολαστικισμό καί τόν ἀντίστοιχο προτεσταντικό σχολαστικισμό, ὅπως καί τόν γερμανικό ἰδεαλισμό.

Τό συμπέρασμα εἶναι ὅτι ἡ χώρα τῆς «Μικρᾶς Ρωσίας», δηλαδή τῆς Οὐκρανίας, ὑπῆρξε χῶρος διεκδικήσεως πολλῶν καί διαφόρων λαῶν καί αὐτό ἐπηρέασε καί τίς ἐκκλησιαστικές καί θεολογικές παραδόσεις τῆς περιοχῆς καί τῶν κατοίκων τους. Φαίνεται, λοιπόν, ὅτι ἡ Οὐκρανική Ἐθνότητα ἔχει σημαντικές διαφορές ἀπό τήν Ρωσική Ἐθνότητα, πού δέν εἶναι εὔκολο νά ἑρμηνευθῆ ἄν δέν ἀνακύψη κανείς μέ σοβαρότητα στίς ἱστορικές καί θεολογικές πηγές.

Ρωσία: Συσσώρευσε τεράστια έσοδα από την αύξηση των τιμών των καυσίμων

Έσοδα 158 δισεκατομμυρίων ευρώ συσσώρευσε η Ρωσία συσσώρευσε χάρη στις εξαγωγές ορυκτών καυσίμων τους έξι μήνες του πολέμου που εξαπέλυσε εναντίον της Ουκρανίας, επωφελούμενη από τις υψηλές τιμές, υποδεικνύει έρευνα ανεξάρτητου κέντρου μελετών που δίνεται στη δημοσιότητα σήμερα και καλεί να υιοθετηθούν αποτελεσματικότερες κυρώσεις.

«Η ανάφλεξη των τιμών των ορυκτών καυσίμων σημαίνει ότι τα τρέχοντα έσοδα της Ρωσίας είναι πολύ πάνω από εκείνα προηγούμενων ετών, παρά τις μειώσεις των εξαγόμενων ποσοτήτων», υπογραμμίζεται στο κείμενο του Κέντρου έρευνας για την ενέργεια και τον καθαρό αέρα (Centre for research on energy and clean air, CREA), με έδρα τη Φινλανδία.

Μόνο για τους πρώτους έξι μήνες του πολέμου

Οι τιμές του αερίου απογειώθηκαν φθάνοντας σε ιστορικά υψηλά στην Ευρώπη, ενώ αυτές του πετρελαίου ανέβηκαν πολύ στις αρχές του πολέμου, αν και έχουν υποχωρήσει το τελευταίο διάστημα.

«Εκτιμάμε ότι οι εξαγωγές ορυκτών καυσίμων εισέφεραν 43 δισεκατομμύρια ευρώ στον ρωσικό ομοσπονδιακό προϋπολογισμό, βοηθώντας να χρηματοδοτηθούν εγκλήματα πολέμου στην Ουκρανία», σύμφωνα με τους συγγραφείς.

Οι υπολογισμοί τους αφορούν τους πρώτους έξι μήνες του πολέμου, από την 24η Φεβρουαρίου ως την 24η Αυγούστου.

Την υπό εξέταση περίοδο, το CREA λογαριάζει ότι ο κυριότερος εισαγωγέας ρωσικών ορυκτών καυσίμων παρέμεινε η Ευρωπαϊκή Ένωση (έναντι 85,1 δισεκ. ευρώ), ακολουθούμενη από την Κίνα και την Τουρκία.

Η ΕΕ έχει αποφασίσει να επιβάλει προοδευτικό εμπάργκο —με εξαιρέσεις— στην εισαγωγή ρωσικού πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων. Έχει επίσης αποφασίσει να βάλει τέλος στις αγορές ρωσικού άνθρακα. Όμως το ρωσικό φυσικό αέριο, από το οποίο εξαρτάται σε καίριο βαθμό, δεν αναμένεται προς το παρόν να μετατραπεί σε αντικείμενο παρόμοιου μέτρου.

Οι κινήσεις της ΕΕ

Το κέντρο μελετών υπολογίζει πως το ευρωπαϊκό εμπάργκο στον ρωσικό άνθρακα —τέθηκε σε εφαρμογή τη 10η Αυγούστου— έφερε καρπούς, καθώς οι ρωσικές εξαγωγές μειώθηκαν στο χαμηλότερο επίπεδό τους μετά την εισβολή στην Ουκρανία. «Η Ρωσία απέτυχε να βρει άλλους αγοραστές», κατά τους συγγραφείς της έρευνας.

Το CREA κρίνει αντιθέτως ότι πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή «πιο ισχυροί» κανόνες για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο το ρωσικό πετρέλαιο να διατίθεται σε αγορές όπου υποτίθεται πως αυτό είναι απαγορευμένο. Οι δυτικές κυρώσεις παρακάμπτονται με άνεση σήμερα, κατ’ αυτό.

«Η ΕΕ πρέπει να απαγορεύσει τη χρησιμοποίηση ευρωπαϊκών πλοίων και ευρωπαϊκών λιμένων για τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου σε τρίτες χώρες», υποστηρίζει. Καλεί επίσης το Ηνωμένο Βασίλειο να απαγορεύσει τη συμμετοχή του βρετανικού κλάδου των ασφαλίσεων σε τέτοιες διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές.

Από τη δική τους πλευρά, οι χώρες της G7 αποφάσισαν την Παρασκευή να επιβληθεί «επειγόντως» διατίμηση στο ρωσικό πετρέλαιο, παρότι πρόκειται για μηχανισμό η εφαρμογή του οποίου ενέχει πολλές περιπλοκότητες, με σκοπό να μειωθεί το ενεργειακό μάννα για τη Μόσχα.

Η Ρωσία θα αντιδράσει στην επιβολή πλαφόν τιμής στο πετρέλαιό της διαθέτοντας μεγαλύτερο μέρος των ποσοτήτων που παράγει στην Ασία, αντέτεινε σήμερα ο Ρώσος υπουργός Ενέργειας Νικολάι Σουλγκίνοφ.

Πηγή: ΑΠΕ

 

Ουκρανία: Μοντέλο – ελεύθερος σκοπευτής πολέμησε και σκοτώθηκε από ρωσικό πύραυλο

Ένα μοντέλο από τη Βραζιλία πήγε να πολεμήσει στο πλευρό των Ουκρανών ως ελεύθερη σκοπευτής και σκοτώθηκε από ρωσικό πύραυλο, τρεις εβδομάδες αφότου συμμετείχε στον αγώνα κατά των δυνάμεων του Πούτιν.

Πρόκειται για την Θαλίτα Ντο Βάλε, 39 ετών, η οποία στο παρελθόν συμμετείχε σε σε ανθρωπιστικές αποστολές σε όλο τον κόσμο και είχε πολεμήσει στο παρελθόν κατά του ISIS στο Ιράκ.

Tι συνέβη

Σύμφωνα με τη DailyMail, σκοτώθηκε την περασμένη εβδομάδα όταν ένας πύραυλος έπληξε το καταφύγιό της στο Χάρκοβο. Από την επίθεση έχασε τη ζωή του και ο μισθοφόρος Βραζιλιάνος στρατιωτικός Ντάγκλας Μπουρίγκο, 40 ετών, ο οποίος επέστρεψε στο καταφύγιο για να βρει την Thalita.

Η Θαλίτα κατέγραφε τις εμπειρίες της από τις συγκρούσεις στο κανάλι της στο YouTube. Το βίντεο της για την καταπολέμηση του ISIS είχε 32.000 προβολές.

Στο παρελθόν σπούδασε νομική. Σε νεαρή ηλικία εργάστηκε ως μοντέλο και ηθοποιός.

Η τελευταία φορά που επικοινώνησε το μοντέλο με την οικογένεια της ήταν την περασμένη εβδομάδα, όπου η Thalita είχε μετακομίσει στην πόλη του Χάρκοβο, για να πολεμήσει.

Ακ

 

Τουρκία: Οι τελωνειακές αρχές κατάσχεσαν ένα ρωσικό πλοίο που μετέφερε σιτηρά από την Ουκρανία

 Οι τουρκικές τελωνειακές αρχές κατέσχεσαν ένα ρωσικό φορτηγό πλοίο που μετέφερε σιτηρά τα οποία η Ουκρανία θεωρεί κλεμμένα.

Την είδηση μεταφέρει το Reuters, επικαλούμενο τον πρεσβευτή της Ουκρανίας στην Τουρκία.

«Έχουμε πλήρη συνεργασία. Το πλοίο βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην είσοδο του λιμανιού, έχει κατασχεθεί από τις τελωνειακές αρχές της Τουρκίας», δήλωσε ο πρέσβης Vasyl Bodnar στην ουκρανική εθνική τηλεόραση.

Ο Bodnar δήλωσε ότι η τύχη του πλοίου θα αποφασιστεί σε συνάντηση των εμπειρογνωμόνων τη Δευτέρα.

Το αίτημα της Ουκρανίας

Η Ουκρανία είχε ζητήσει από την Τουρκία να σταματήσει και να κατασχέσει το υπό ρωσική σημαία φορτηγό πλοίο Zhibek Zholy, το οποίο μεταφέρει σιτηρά που παρέλαβε από το κατεχόμενο από τους Ρώσους λιμάνι του Μπερντιάνσκ.

Ο αξιωματούχος του ουκρανικού υπουργείου Εξωτερικών, επικαλούμενος πληροφορίες που έλαβε από τις υπηρεσίες εμπορικής ναυτιλίας της χώρας, ανέφερε ότι το Zhibek Zholy φόρτωσε περίπου 4.500 τόνους σιτηρών από το Μπερντιάνσκ, μια πόλη που ανήκει στην Ουκρανία.

Τι ανέφερε το αίτημα

Σε επιστολή της που φέρει ημερομηνία την 30ή Ιουνίου και απευθύνεται στο υπουργείο Δικαιοσύνης της Τουρκίας, η γενική εισαγγελία της Ουκρανίας υποστηρίζει εξάλλου ότι το Zhibek Zholy εμπλέκεται σε «παράνομη εξαγωγή ουκρανικών σιτηρών» από το Μπερντιάνσκ και κατευθύνεται στο Καρασού της Τουρκίας. Στην επιστολή αυτή αναφέρεται ότι το φορτίο φτάνει τους 7.000 τόνους φορτίου, ποσότητα μεγαλύτερη από εκείνην που ανέφερε ο αξιωματούχος του υπουργείου Εξωτερικών.

Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας δεν απάντησε αμέσως σε ένα αίτημα του Reuters να σχολιάσει την άφιξη του Zhibek Zholy στη χώρα.

Η εταιρεία KTZ Express που εδρεύει στο Καζακστάν επιβεβαίωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο ότι το Zhibek Zholy της ανήκει αλλά ότι ναυλώθηκε από τη ρωσική εταιρεία Green Line, η οποία δεν υπόκειται σε κυρώσεις. Η KTZ Express πρόσθεσε ότι διαβουλεύεται με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη και θα συμμορφωθεί με όλες τις κυρώσεις και τους τυχόν περιορισμούς.

Η Ουκρανία κατηγορεί τη Ρωσία ότι κλέβει σιτηρά από τα εδάφη που έχουν καταλάβει οι ρωσικές δυνάμεις μετά την εισβολή στη χώρα, στις 24 Φεβρουαρίου. Το Κρεμλίνο από την πλευρά του διαψεύδει ότι οι Ρώσοι κλέβουν ουκρανικά σιτηρά.

Η Ρωσία απελαύνει οκτώ Έλληνες διπλωμάτες

Η Ρωσία κήρυξε οκτώ Έλληνες διπλωμάτες «personae non gratae» και τους έδωσε προθεσμία οκτώ ημερών για να φύγουν από τη χώρα, ανακοίνωσε τη Δευτέρα το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Το υπουργείο Εξωτερικών είπε ότι κάλεσε τον Έλληνα πρεσβευτή για να διαμαρτυρηθεί για, όπως αποκάλεσε, «την συγκρουσιακή πορεία των ελληνικών αρχών προς τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης της προμήθειας όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού στο καθεστώς του Κιέβου».

Το υπουργείο είπε ότι είχε επίσης διαμαρτυρηθεί για την ελληνική απόφαση να κηρύξει μια ομάδα Ρώσων διπλωματών «personae non gratae».

Η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχει ενταχθεί στις κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας για τις ενέργειές της στην Ουκρανία.

Η ανακοίνωση του ρωσικού ΥΠΕΞ:

«Στις 27 Ιουνίου κλήθηκε στο ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών ο πρέσβης της Ελληνικής Δημοκρατίας στη Ρωσική Ομοσπονδία, στον οποίο εκφράστηκε έντονη διαμαρτυρία σε σχέση με την συγκρουσιακή πορεία των ελληνικών αρχών προς τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης της προμήθειας όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού στο καθεστώς του Κιέβου και της ανακήρυξης ομάδας Ρώσων διπλωματών στην Ελλάδα ως “personae non gratae”.

Στον πρέσβη παραδόθηκε σημείωμα με την κοινοποίηση ότι, ως απάντηση, οκτώ Έλληνες διπλωματικοί υπάλληλοι στη Ρωσία κηρύχθηκαν “personae non gratae” και πρέπει να εγκαταλείψουν τη χώρα εντός οκτώ ημερών. Ενημερώθηκε και για άλλα μέτρα που έλαβε η ρωσική πλευρά σχετικά με τη λειτουργία των ελληνικών αντιπροσωπειών στο εξωτερικό στη Ρωσία.

Τονίζεται ότι μιλάμε για τις άμεσες συνέπειες των μη φιλικών ενεργειών που ξεκίνησαν οι ελληνικές αρχές. Η πλήρης ευθύνη για το γεγονός αυτό βαρύνει αποκλειστικά την Αθήνα. Επισημαίνεται ότι σε περίπτωση συνέχισης της αντιρωσικής πολιτικής, επιφυλασσόμαστε να απαντήσουμε».

Η απάντηση της Αθήνας

Ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών αναφορικά με απόφαση των ρωσικών αρχών για την κήρυξη οκτώ διπλωματικών στελεχών της Ελληνικής Πρεσβείας στη Μόσχα, καθώς και του Γενικού Προξενείου Μόσχας, ως personae non grata (27.06.2022):

Εκφράζουμε την έντονη λύπη μας για την απόφαση των ρωσικών Αρχών για την κήρυξη οκτώ στελεχών της Ελληνικής Πρεσβείας στη Μόσχα, καθώς και του Γενικού Προξενείου στη Μόσχα, ως personae non grata.

Δεν υφίσταται καμία βάση για την απόφαση των ρωσικών Αρχών για την απέλαση μελών του προσωπικού ελληνικής διπλωματικής και προξενικής αρχής στη Ρωσία, τα οποία, διακρινόμενα για τον επαγγελματισμό τους και υψηλό αίσθημα ευθύνης, επιτελούσαν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με τις προβλέψεις των Συμβάσεων της Βιέννης για τις Διπλωματικές και Προξενικές Σχέσεις.

Η Ελλάδα τηρεί στάση αρχής, με γνώμονα το σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου.

Eξυπακούεται ότι η Πρεσβεία στη Μόσχα, καθώς και οι Προξενικές Αρχές στη Ρωσία θα συνεχίσουν να καταβάλλουν κάθε προσπάθεια με όλα τα μέσα στη διάθεση τους προκειμένου να συνεχίσουν να επιτελούν την αποστολή τους υπό ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες.

 

Πούτιν: «Δεν απέχουμε δευτερόλεπτα από τον Γ’ Παγκόσμιο, τα δευτερόλεπτα τελείωσαν»

«Δεν απέχουμε πια δευτερόλεπτα από τον Γ’ Παγκόσμιο, τα δευτερόλεπτα τελείωσαν» απείλησε ο Ρώσος δημοσιογράφος και προπαγανδιστής του Πούτιν Βλαντίμιρ Σολόβιεφ.

Ο Σολόβιεφ βρέθηκε στο πλατό της βραδινής εκπομπής του «The Evening With Vladimir Soloviev» απειλώντας τη Δύση, ενόψει και της Συνόδου του ΝΑΤΟ.

«Τίποτα ασυνήθιστο, απλώς ο ανόητος Σολόβιεφ απειλεί ξανά ολόκληρο τον κόσμο» σχολίασαν χλευαστικά οι Ουκρανοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ποιος είναι ο Βλαντίμιρ Σολόβιεφ

Ο Βλαντίμιρ Σολόβιεφ ( γεννημένος στις 20 Οκτωβρίου 1963) είναι Ρώσος δημοσιογράφος, τηλεοπτικός παρουσιαστής, συγγραφέας και έχει αναδειχτεί ως ένας από τους διαφημιστές του Πούτιν. Είναι παρουσιαστής στην τηλεοπτική εκπομπή Sunday Evening με τον Vladimir Solovyov στο Russia-1 . 

Στις 23 Φεβρουαρίου 2022, μια ημέρα πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022 , ο Σολόβιοφ έλαβε κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Του απαγορεύεται η είσοδος στις χώρες της ΕΕ και τα περιουσιακά του στοιχεία εκεί, εάν υπάρχουν, δεσμεύονται. Η βίλα του στη λίμνη Κόμο στην Ιταλία, κατασχέθηκε.

Ο Σολόβιεφ ισχυρίστηκε ότι η Ρωσία έχει “αρκετή δύναμη πυρός για την πλήρη εξόντωση της ουκρανικής στρατιωτικής υποδομής χωρίς εισβολή δυνάμεων στο ουκρανικό έδαφος. Αλλά δεν προετοιμαζόμαστε να το κάνουμε”. Αργότερα εξέφρασε την υποστήριξή του για την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία, λέγοντας ότι «Σήμερα είναι η ημέρα που ξεκίνησε μια δίκαιη επιχείρηση για τον αποναζισμό στην Ουκρανία»

 

15.000 εκατομμυριούχοι αναμένεται να εγκαταλείψουν τη Ρωσία το 2022

Περισσότεροι από 15.000 εκατομμυριούχοι αναμένεται να εγκαταλείψουν τη Ρωσία φέτος, καθώς οι πλούσιοι πολίτες γυρίζουν την πλάτη τους στο καθεστώς του Βλαντιμίρ Πούτιν μετά την εισβολή στην Ουκρανία.\

 Περίπου το 15% των Ρώσων με περισσότερα από 1 εκατομμύριο δολάρια σε έτοιμα περιουσιακά στοιχεία αναμένεται να έχουν μεταναστεύσει σε άλλες χώρες μέχρι το τέλος του 2022, σύμφωνα με στοιχεία που βασίζονται σε δεδομένα μετανάστευσης από τη Henley & Partners, μια εταιρεία με έδρα το Λονδίνο που ενεργεί ως «προξενήτρα» μεταξύ υπερπλούσιων και χωρών που πουλάνε ιθαγένεια.

«Η Ρωσία “αιμορραγεί” εκατομμυριούχους», δήλωσε ο Andrew Amoils, επικεφαλής της έρευνας στη New World Wealth, η οποία συγκέντρωσε τα δεδομένα για την Henley. «Τα εύπορα άτομα μεταναστεύουν από τη Ρωσία σε σταθερά αυξανόμενους αριθμούς κάθε χρόνο την τελευταία δεκαετία, ένα πρώιμο σημάδι προειδοποίησης για τα τρέχοντα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Ιστορικά, των μεγάλων καταρρεύσεων χωρών έχει συνήθως προηγηθεί μια επιτάχυνση της μετανάστευσης πλούσιων ανθρώπων, οι οποίοι συχνά είναι οι πρώτοι που φεύγουν καθώς έχουν τα μέσα να το κάνουν», αναφέρει σύμφωνα με τη Guardian.

Η Ουκρανία προβλέπεται να υποστεί τη μεγαλύτερη απώλεια πλουσίων ως ποσοστό του πληθυσμού της, με 2.800 εκατομμυριούχους (ή το 42% όλων των πλουσίων στην Ουκρανία) να αναμένεται να έχουν εγκαταλείψει τη χώρα μέχρι το τέλος του έτους.

Οι πλούσιοι παγκοσμίως μετεγκαθίστανται παραδοσιακά στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά σύμφωνα με την έκθεση της Henley, η οποία βασίζεται στη «συστηματική παρακολούθηση των τάσεων της διεθνούς μετανάστευσης ιδιωτικού πλούτου», τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αναμένεται να τις ξεπεράσουν, ως ο νούμερο ένα προορισμός για τους εκατομμυριούχους μετανάστες.

Περίπου 4.000 πλούσιοι αναμένεται να έχουν μετακομίσει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα μέχρι το τέλος του έτους, μπροστά από την Αυστραλία, η οποία αναμένεται να προσελκύσει περίπου 3.500, τη Σιγκαπούρη (2.800) και το Ισραήλ (2.500). Μεγάλος αριθμός εκατομμυριούχων αναμένεται επίσης να μετακομίσει σε Μάλτα, Μαυρίκιο και Μονακό.

Ανησυχία για την επισιτιστική κρίση – Ρώσοι καίνε χωράφια με σιτηρά στην Ουκρανία

 Μαίνεται η μάχη για τα σιτηρά, με την επισιτιστική κρίση να απειλεί μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού. Σε αυτό το τεταμένο σκηνικό, το Κίεβο κατηγόρησε τη Ρωσία ότι βομβαρδίζει τους σιτοβολόνες της Ουκρανίας.

Πλάνα δείχνουν Ουκρανούς στρατιώτες να ψεκάζουν με νερό τις καλλιέργειες σιταριού σε μια προσπάθεια να σώσουν τη σοδειά των σιτηρών. 

Η χώρα αντιμετωπίζει μαζικές ελλείψεις τροφίμων και έναν ρωσικό ναυτικό αποκλεισμό που την εμποδίζει να εξάγει προσοδοφόρα αγροτικά προϊόντα.

Η Ουκρανία, που ονομάζεται και σιτοβολώνας της Ευρώπης, διαθέτει μερικά από τα πιο εύφορα εδάφη της ηπείρου – και προμηθεύει με τρόφιμα μεγάλο μέρος της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής.

Οι εμπρηστικές βόμβες, οι οποίες έχουν απαγορευτεί από μια συνθήκη του ΟΗΕ που έχει υπογραφεί από τη Ρωσία, την Ουκρανία και άλλες 123 χώρες, έχουν χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα από τις δυνάμεις του Πούτιν από την έναρξη της εισβολής στις 24 Φεβρουαρίου.

Η Σύμβαση για ορισμένα συμβατικά όπλα απαγορεύει τη χρήση συγκεκριμένων τύπων όπλων που θεωρείται ότι προκαλούν περιττά ή αδικαιολόγητα δεινά στους μαχητές ή πλήττουν αδιακρίτως τους αμάχους. 

Το εύφλεκτο περιεχόμενο των βομβών αυτών καίγεται στους 2.200C και ανάβει πυρκαγιές που είναι δύσκολο να σβηστούν.

Παράγουν την πιο καυτή ανθρωπογενή ουσία και μπορούν να κάψουν την ανθρώπινη σάρκα μέχρι το κόκκαλο.

Μπλίνκεν για Ουκρανία: 20 εκατ. τόνοι σιτηρών κλειδωμένα σε σιλό στην Οδησσό

Και η αποκάλυψη αυτή ήρθε την ώρα που ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν εκτίμησε ότι υπάρχουν 20 εκατομμύρια τόνοι σιτηρών που βρίσκονται κλειδωμένα σιλό έξω από το λιμάνι της Οδησσού στη Μαύρη Θάλασσα.

Και υπάρχουν περισσότερες ποσότητες σιτηρών σε πλοία που εμποδίζονται να φύγουν από το βασικό στρατηγικό λιμάνι. 

Ο Μπλίνκεν δήλωσε την Παρασκευή: «Ο πρόεδρος Πούτιν εμποδίζει την αποστολή τροφίμων και χρησιμοποιεί επιθετικά τη μηχανή προπαγάνδας του για να αποσείσει ή να διαστρεβλώσει την ευθύνη, επειδή ελπίζει ότι έτσι θα κάνει τον κόσμο να του υποκύψει και να τερματίσει τις κυρώσεις.

Με άλλα λόγια, με απλά λόγια, πρόκειται για εκβιασμό.Το Κρεμλίνο πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι εξάγει την πείνα και τον πόνο πολύ πέρα από τις ουκρανικές συνοικίες, με τις χώρες της Αφρικής που βιώνουν ένα υπερβολικά μεγάλο μερίδιο του πόνου».

Ρωσικά ΜΜΕ: Η Τουρκία θα μετατρέψει τη σύγκρουση με την Ελλάδα σε «θερμό επεισόδιο»

«Η Τουρκία διέκοψε τις διμερείς διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του Στρατηγικού διαλόγου υψηλού επιπέδου με την Ελλάδα. Έτσι, η Άγκυρα ανέβασε τους τόνους στην μέχρι τώρα «ψυχρή» σύγκρουση με την Αθήνα, όσον αφορά σε κάποια ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου, για τα οποία η Τουρκία ζητά την άμεση αποστρατιωτικοποίησή τους».

Τα παραπάνω αναφέρει άρθρο γνώμης στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας «ROSSISKAYA GAZETA» με τίτλο «Η Τουρκία θα μετατρέψει τη σύγκρουση με την Ελλάδα σε «θερμό επεισόδιο». 

Αναλυτικά το άρθρο

Στο πλαίσιο της αυξανόμενης ελληνοτουρκικής κλιμάκωσης, η μακροχρόνια εδαφική διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών-μελών του ΝΑΤΟ μπορεί ανά πάσα στιγμή να εξελιχθεί σε θερμή αναμέτρηση.

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε την αποχώρηση της Άγκυρας από το διμερή Στρατηγικό Διάλογο Υψηλού Επιπέδου με την Ελλάδα, κατηγορώντας την Αθήνα ότι δεν «έμαθε από την Iστορία».

Την επόμενη μόλις μέρα, ο Πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) του μεγαλύτερου κόμματος της Αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, υποστήριξε ουσιαστικά την πορεία του Ερντογάν προς την Eλλάδα. “Αν έχετε το θάρρος, κάντε ένα βήμα προς τα κατεχόμενα και τα στρατιωτικοποιημένα νησιά. Θα σας στηρίξουμε. Είναι επιτακτική ανάγκη να ενισχύσουμε την πίεση στη Μεσόγειο και στο Αιγαίο”, είπε ο αρχηγός του CHP.

Έτσι, υπάρχει συναίνεση μεταξύ των κυριότερων τουρκικών πολιτικών δυνάμεων σχετικά με την ανάγκη ανάληψης αποφασιστικής δράσης για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων της Τουρκίας (αναδιαμόρφωση των υφιστάμενων θαλάσσιων συνόρων, επέκταση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και της υφαλοκρηπίδας της χώρας) στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, η Άγκυρα διαθέτει τόσο στρατιωτικές δυνατότητες, όσο και συσσωρευμένη πολεμική εμπειρία λόγω της πρόσφατης συμμετοχής της σε στρατιωτικές συγκρούσεις υψηλής έντασης στη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και τον Νότιο Καύκασο.

Από την άλλη, ο χρόνος λειτουργεί σαφώς υπέρ της Ελλάδας, η οποία, με βλέμμα εμφανώς στον προβληματικό γείτονά της, εφαρμόζει προγράμματα εκσυγχρονισμού μεγάλης κλίμακας στην Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό, αγοράζοντας από τη Γαλλία σύγχρονα μαχητικά Rafale και φρεγάτες κατευθυνόμενων πυραύλων Belharra.

Επιπλέον, η κυβέρνηση του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, σύμφωνα με δημοσιεύματα των ΜΜΕ, κατέληξε σε συμφωνία με την Ουάσιγκτον για την προμήθεια αμερικανικών μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35 στο πλαίσιο της “ανταλλαγής” για τα εδάφη που παρέχει η Ελλάδα για τη δημιουργία πέντε νέων στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ. 

Παρεμπιπτόντως, είναι ακριβώς η άνευ προηγουμένου επέκταση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην Ελλάδα που εγείρει το ερώτημα στην Άγκυρα: “Απέναντι σε ποιους είναι φίλοι Αμερικανοί και Έλληνες;” Για την Τουρκία, η οποία επιδιώκει να ασκήσει μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική ανεξάρτητη από τις ιδιοτροπίες του Λευκού Οίκου, η απάντηση είναι προφανής.

Η Αθήνα πείθει τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς συμμάχους να μην πουλήσουν νέα όπλα στους Τούρκους και να μην εκσυγχρονίσουν τα υπάρχοντα. Και το πιο σημαντικό: να μην επιστρέψει η Άγκυρα στο πρόγραμμα για την παραγωγή αμερικανικών μαχητικών F-35, από τα οποία οι ΗΠΑ είχαν προηγουμένως αποκλείσει την Τουρκία λόγω της αγοράς των πιο πρόσφατων ρωσικών συστημάτων αεράμυνας S-400.

Με την πάροδο του χρόνου, το υπάρχον στρατιωτικό-τεχνικό πλεονέκτημα της Τουρκίας, η οποία έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ, έναντι του δυτικού γείτονά της μπορεί να εκμηδενιστεί. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι ο στόλος της στρατιωτικής αεροπορίας της Τουρκίας απαρχαιώνεται τάχιστα.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο αριθμός των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά αεροσκάφη αυξάνεται συνεχώς τις τελευταίες εβδομάδες. Η Αθήνα, σύμφωνα με τα ελληνικά ΜΜΕ, έθεσε τις ένοπλες δυνάμεις της σε πλήρη ετοιμότητα».

 

Ρωσικό δημοσίευμα: Γιατί η Ελλάδα θα πληρώσει από τις πρώτες για τη ρωσοφοβία – Οδεύει σε πόλεμο

Η Ελλάδα πρόκειται να μεταφέρει στην Ουκρανία «απίστευτη ποσότητα» όπλων και πυρομαχικών. Αυτό αναφέρουν κορυφαία ελληνικά ειδησεογραφικά μέσα ενημέρωσης τις τελευταίες ημέρες, σημειώνει ο ρώσος συντάκτης Κονσταντίν Κότλιν, σε άρθρο του στη ρωσική ιστοσελίδα topcor.ru (φωτογραφία, επάνω, από τη ρωσική ιστοσελίδα).

Οι αποστολές όπλων

Και συνεχίζει (ακολουθεί το άρθρο του):

«Σύμφωνα με τα μέσα αυτά, περισσότερα από εκατόν είκοσι τεθωρακισμένα οχήματα πεζικού BMP-1, εξήντα φορητά αντιαεροπορικά συστήματα πυραύλων FIM-92 Stinger και είκοσι χιλιάδες τυφέκια AK-47 Kalashnikov, μαζί με φυσίγγια, σχεδιάζονται να παραδοθούν από την ελληνική δημοκρατία.

Στις αρχές Μαρτίου, η Ελλάδα έστειλε ήδη δύο στρατιωτικά μεταφορικά C-130 στην Πολωνία, μεταφέροντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα των ΜΜΕ, αρκετές χιλιάδες καλάσνικοφ, καθώς και εκτοξευτές χειροβομβίδων που προορίζονται για την Ουκρανία.

Την ίδια στιγμή, ο έλληνας υπουργός Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος ανακοίνωσε μόλις στα μέσα Απριλίου ότι δεν σχεδιάζονταν νέες προμήθειες όπλων στο καθεστώς του Κιέβου.

«Ο στρατιωτικός εξοπλισμός που έχουμε ήδη στείλει στην Ουκρανία ελήφθη από αποθήκες. Δεν τίθεται θέμα αποστολής ακόμη περισσότερων», ανέφερε ο Παναγιωτόπουλος στο ευρωπαϊκό δίκτυο μέσων ενημέρωσης Euractiv.

Ωστόσο, όπως δείχνει η πρακτική, ο επικεφαλής του ελληνικού υπουργείου Αμυνας, δεν επρόκειτο να κρατήσει τον λόγο του.

Αρνητική στάση οι Ελληνες

Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι γενικά οι Ελληνες έχουν έντονα αρνητική στάση απέναντι στην προμήθεια όπλων στην Ουκρανία.

Το ρωσικό άρθρο με τίτλο: «Γιατί η Ελλάδα θα πληρώσει για τη ρωσοφοβία από τις πρώτες»

Σύμφωνα με κοινωνιολογική έρευνα του ελληνικού τηλεοπτικού καναλιού MEGA TV, το 66% του ελληνικού πληθυσμού, η συντριπτική πλειοψηφία, είναι αντίθετο με τη μεταφορά όπλων στο Κίεβο.

Αυτή είναι η πολιτική θέση του ελληνικού λαού, που πρέπει να ληφθεί υπόψη από μια δημοκρατική κυβέρνηση.

Ωστόσο, οι σύγχρονοι πολιτικοί στην Αθήνα δεν ενδιαφέρονται πραγματικά.

Το καθεστώς της ιστορικής πατρίδας της δημοκρατίας για την ελληνική ηγεσία σε αυτή την περίπτωση αποδείχθηκε μια κενή φράση.

Να πιστεύει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι μπορεί να μην ξέρει ποιες διαθέσεις κυριαρχούν στην κοινωνία του, τουλάχιστον είναι αφελές.

Οχι, είναι πιο πιθανό να υπάρξει πλήρης αδιαφορία για τις απόψεις των δικών του ανθρώπων για χάρη των συμφερόντων των επιμελητών στο εξωτερικό.

Αν και θα άξιζε να ακούσουμε τους απλούς Ελληνες. Αλλωστε, η στάση τους απέναντι στη Ρωσία έχει αρκετές πραγματικές ιστορικές προϋποθέσεις.

Η Ρωσία βοήθησε στην αναβίωση του ελληνικού κράτους

Ολόκληρη η ιστορική μοίρα της σύγχρονης Ελλάδας καθορίστηκε de facto από τον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1828-1829, ο οποίος έληξε με τη νίκη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Σύμφωνα με τη συνθήκη ειρήνης της Αδριανούπολης που υπογράφηκε στο τέλος του, η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναγνώρισε την ελληνική αυτονομία με τον όρο να πληρώσει φόρο τιμής στον Σουλτάνο.

Ωστόσο, μετά από μόλις ένα χρόνο, η Ελλάδα, με την υποστήριξη της Ρωσίας, κατάφερε να αποκτήσει ακόμα και την πλήρη ανεξαρτησία.

Είναι σημαντικό ότι ο πρώτος ηγεμόνας της ανεξάρτητης Ελλάδας ήταν ένας ρώσος πολιτικός, υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ο κόμης Ιβάν Αντόνοβιτς Καποδίστριας.

Δηλαδή, η Ρωσία κυριολεκτικά αναβίωσε το ελληνικό κράτος, παραχωρώντας στην Αθήνα την ανεξαρτησία και την κυριαρχία που είχε χάσει.

Δεν προσάρτησε την επικράτειά της, δεν την έκανε υποτελές κράτος, αλλά κατέστησε δυνατή την επιστροφή όσων χάθηκαν για σχεδόν τετρακόσια χρόνια από την άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Και αν οι Ελληνες που έζησαν πριν από διακόσια χρόνια ήξεραν τι θα έκαναν οι απόγονοί τους σε σχέση με την ελευθερώτρια χώρα – τη Ρωσία, θα έτρεμαν. Ειδικά, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο τουρκικός παράγοντας στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας δεν έχει εκλείψει.

Η Ελλάδα και η Τουρκία οδεύουν σε πόλεμο

(σ.σ. ο ρώσος συντάκτης εκφράζει τη θέση ότι χάρη της Ρωσίας συγκροτήθηκε ανεξάρτητο ελληνικό κράτος. Την ίδια άποψη έχουν εκφράσει ποικιλότροπα οι Ρώσοι και για τη Βουλγαρία – όταν οι Βούλγαροι εναντιώθηκαν στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία – ότι δηλαδή έδωσαν κρατική υπόσταση στους Βούλγαρους).

Οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας γίνονται όλο και χειρότερες τα τελευταία χρόνια. Ο λόγος είναι εδαφικές διαφορές σχετικά με την υφαλοκρηπίδα και τα όρια κατά μήκος των οποίων βρίσκεται η αποκλειστική οικονομική ζώνη.

Η κατάσταση επιδεινώνεται από το γεγονός ότι στις αμφισβητούμενες περιοχές βρίσκονται μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου, τα οποία, δεδομένης της εξελισσόμενης ενεργειακής κρίσης, χρειάζονται επειγόντως από όλους.

Είναι σαφές ότι μέχρι να αξιοποιηθούν, η κρίση μπορεί να τελειώσει, αλλά αυτό δεν μειώνει τη σκληρότητα του αγώνα για ενεργειακούς πόρους και τα πράγματα αργά αλλά σταθερά οδεύουν προς τον πόλεμο.

Τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις οδεύουν προς τη Συρία (φωτογραφία αρχείου Reuters)

Αγκυρα και Αθήνα αναφέρουν τακτικά παραβιάσεις του εναέριου χώρου τους από μαχητικά της αντίθετης πλευράς. Επιπλέον, και οι δύο χώρες εξοπλίζονται ενεργά και διεξάγουν τακτικά ασκήσεις κοντά στα αμφισβητούμενα εδάφη. Επίσης, δεν χρειάζεται να μιλάμε για διπλωματική λύση της σύγκρουσης.

Ετσι, στα τέλη Μαΐου, ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ανοιχτά ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν υπάρχει γι’ αυτόν και αρνήθηκε να πραγματοποιήσει διμερείς διαπραγματεύσεις μαζί του. Και η απόρριψη της διπλωματίας σε αυτή την περίπτωση μοιάζει εξαιρετικά δυσοίωνη.

Αρκετά έτοιμος ο τουρκικός στρατός

Αλλωστε, τα τελευταία χρόνια, η Αγκυρα ενισχύει με συνέπεια τον στρατό της, διεξάγοντας στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον κουρδικών σχηματισμών στο Ιράκ και τη Συρία.

Από το 2017, η Αγκυρα έχει πραγματοποιήσει τρεις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη βόρεια Συρία: την Ασπίδα του Ευφράτη, τον Κλάδο Ελαίας και την Πηγή της Ειρήνης. Και στα τέλη Μαΐου 2022, ο Ερντογάν ανακοίνωσε την τέταρτη.

«Ξεκινά μια νέα φάση σχηματισμού (στη Συρία) «ζώνης ασφαλείας» 30 χλμ στο εσωτερικό από τα σύνορα με την Τουρκία. «Καθαρίζουμε το Ταλ Ριφάτ και τη Μανμπίτζ από τρομοκράτες», είπε ο τούρκος πρόεδρος την 1η Ιουνίου, σημειώνοντας ότι στη συνέχεια άλλες περιοχές που συνορεύουν με την Τουρκία θα εκκαθαριστούν από μαχητές.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο τουρκικός στρατός είναι αρκετά έτοιμος για μάχη και έχει πραγματική εμπειρία στη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων. Σε αντίθεση με τον ελληνικό.

Γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: σε τι υπολογίζει η Αθήνα;

Για τη βοήθεια της Ουάσιγκτον, φυσικά. Δεν είναι τυχαίο ότι στα μέσα Μαΐου 2022, Ελλάδα και Ηνωμένες Πολιτείες υπέγραψαν νέα συμφωνία συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας, σύμφωνα με την οποία ο αριθμός των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στην Ελλάδα θα διπλασιαστεί από τέσσερις σε οκτώ.

Και η παραμονή των αμερικανών στρατιωτών στο ελληνικό έδαφος θα διαρκέσει τουλάχιστον πέντε χρόνια, μετά την παρέλευση των οποίων, σύμφωνα με τα υπογεγραμμένα έγγραφα, θα καταστεί αόριστης διάρκειας.

Στα χαρτιά, όλα φαίνονται λογικά, αν δεν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι στις ελπίδες τους για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, οι Ελληνες μπορούν να εξαπατηθούν σκληρά.

Το ΝΑΤΟ υπολογίζει περισσότερο την Τουρκία

Το ΝΑΤΟ δεν θα σώσει την Αθήνα από τις τουρκικές φιλοδοξίες, κυρίως επειδή η Τουρκία είναι πολύ πιο πολύτιμο μέλος της συμμαχίας από την Ελλάδα. Η Αμερική, ως η πιο επιθετική και συχνά αντιμαχόμενη χώρα στον πλανήτη, είναι πάντα επιρρεπής στον ακραίο πραγματισμό σε τέτοια θέματα.

Και, με μεγάλη πιθανότητα, σε περίπτωση πολέμου μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, θα προσπαθήσει να μείνει στο περιθώριο, καλύπτοντας τη δική της πολιτική ανικανότητα με τις εκκλήσεις των πλευρών για διάλογο.

Ναι, θα υπάρχουν αμερικανικές βάσεις σε ελληνικό έδαφος, αλλά είναι απίθανο να πολεμήσουν τον τουρκικό στρατό.

Το πιθανότερο είναι ότι θα επιτρέψουν στους Ελληνες να υπερασπιστούν ανεξάρτητα αυτό που θεωρούν υφαλοκρηπίδα τους.

Και τότε η Αθήνα θα φωνάζει απελπισμένα για βοήθεια σε όλες τις χώρες. Είναι πιθανό και στη Ρωσική Ομοσπονδία. Αλλωστε, ήταν η Ρωσία που κάποτε κέρδισε την ανεξαρτησία της Ελλάδας από την Τουρκία…

Φωτογραφία Benoit Doppagne/EPA

Και τι να πω… Από καθαρά ανθρώπινη άποψη, θα ήθελα η Ρωσία να πουλήσει στην Τουρκία μόνο τον μέγιστο δυνατό αριθμό αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων S-400 (ZRS).

Και όχι μόνο αυτοί – πρέπει να ικανοποιηθούν τυχόν στρατιωτικο-τεχνικά αιτήματα της τουρκικής πλευράς που δεν απειλούν τα κρατικά συμφέροντα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Η Ελλάδα προφανώς ξέχασε

Γιατί; Γιατί σήμερα η ελληνική ηγεσία θέλει να σκοτώσει ρώσους στρατιώτες, προμηθεύοντας το καθεστώς του Κιέβου με όπλα.

Ναι, μιμούμενη την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες, η Αθήνα το κάνει έμμεσα, χρησιμοποιώντας ένα «προφυλακτικό» στο πρόσωπο των Ουκρανών εθνικιστών, αλλά αυτό δεν θα τους σώσει από τη μόλυνση με τον ιό του πολέμου.

Η πολιτική πορνεία, όπως και η συνηθισμένη πορνεία, είναι γεμάτη μολυσματικές ασθένειες.

Ομως, έχοντας ακολουθήσει το παράδειγμα της Δύσης και φτύνοντας τις ειδικές σχέσεις με τη Ρωσία που σχετίζονται με μια κοινή ιστορία και θρησκεία, η Ελλάδα προφανώς ξέχασε.

Η Ελλάδα, όπως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν συγχωρούνται με τίποτα.

Ούτε η επιβολή αντιρωσικών κυρώσεων, ούτε η υποστήριξη του ναζιστικού καθεστώτος του Κιέβου, ούτε η προμήθεια όπλων για να σκοτωθούν οι στρατιώτες μας.

Αργά ή γρήγορα, αλλά πρέπει να πληρώσει για τα πάντα.

Και οι πολιτικές εντάσεις γύρω από τη Μεσόγειο είναι πλέον τέτοιες που η Ελλάδα θα είναι από τις πρώτες που θα βρεθεί σε δύσκολη θέση.

Οφθαλμός αντί οφθαλμού

Λοιπόν, ας δούμε πώς θα αλλάξει η ρητορική της απέναντι στη Ρωσία όταν η Αθήνα καταλάβει ότι η Δύση δεν θα τους προστατεύσει.

Θα παρατηρήσουμε και θα σκεφτούμε τι άλλο και σε ποιον να προμηθεύσουμε για να προκληθεί ζημιά στον ελληνικό στρατό, όπως η Ελλάδα συνέβαλε στον θάνατο των Ρώσων στέλνοντας όπλα στο Κίεβο.

Οφθαλμός αντί οφθαλμού, μια από τις κύριες βιβλικές αρχές, δεν έχει ακόμη ακυρωθεί. Οι Ορθόδοξοι Ελληνες πρέπει να το θυμούνται αυτό».

Πηγή: echedoros-a.gr